سپس او را به راحتى صيد مىكند . در اين جا افسانه‌هايى نيز ساخته شده ، از جمله اين كه صيّاد آرام و آهسته مىگويد : اى كفتار ! در خانه‌ات آرام گير و بخواب و اين سخن را چند بار تكرار مىكند . او هم به انتهاى لانه‌اش مىرود و مىخوابد و مىگويد : كفتار در خانه نيست ، كفتار خوابيده است . سپس در خواب فرو مىرود و صيّاد وارد لانهء او مىشود و با طناب مىبندد و بيرون مىبرد و به همين جهت كسانى را كه در برابر دشمن به راحتى غافلگير مىشوند به كفتار تشبيه مىكنند . واقعيّتهاى تاريخى آن زمان نشان مىدهد كه پيشنهاد عدم تعقيب « طلحه » و « زبير » بسيار ساده‌لوحانه بود ، چرا كه نقشه اين بود كه آنها « بصره » و سپس « كوفه » را در اختيار خود بگيرند و « معاويه » با آنها بيعت كند و در « شام » از مردم نيز براى آنان بيعت بگيرد و به اين ترتيب بخشهاى عمدهء جهان اسلام در اختيار جاه‌طلبان پيمان‌شكن قرار گيرد و تنها مدينه در دست « على » ( ع ) بماند . آنها با تكيه بر شعار خونخواهى « عثمان » روز به روز مردم را به هيجان بيشتر فرا مىخواندند و تدريجا اين شعار كه قاتل « عثمان » ، « على » ( ع ) است را در ميان مردم پخش مىكردند و مردم ناآگاه را بر ضدّ امام مىشوراندند . واضح است كه اگر « امير مؤمنان على » ( ع ) با سرعت ، ابتكار عمل را در دست نمىگرفت نقشهء منافقان به زودى عملى مىشد و همان گونه كه مىدانيد با آن سرعت عمل كه امام در پيش گرفت نخستين توطئه و تلاش جدايى طلبان را در نطفه خاموش ساخت و به آسانى « بصره » و « كوفه » و تمام عراق را نجات داد و اگر برنامهء امام در مورد ظالمان « شام » با مخالفت بعضى از ياران ناآگاه روبرو نمىشد به خوبى « شام » نيز از شرّ ظالمان نجات مىيافت و پاكسازى مىشد و جهان اسلام يكپارچه در اختيار آن حضرت قرار مىگرفت ، ولى متأسفانه - همان گونه كه در ذيل خطبهء « شقشقيّه » بيان شد - جهل و ناآگاهى و لجاجت در برابر فريب و نيرنگ